Öner Tombuloğlu, müzik sahnesinde gitarıyla ve yorumlarıyla öne çıkan çok yönlü bir müzisyen olarak tanınıyor. Kariyerine sahne çalışmalarında ve canlı kayıtlarda eşlik eden performanslarla başladı; erken döneminde yayılan cover’lar ve düzenlemeler sayesinde dinleyici kitlesi oluştu. Özellikle Ezginin Günlüğü’nden “Leyla”yı yorumlayışı geniş ilgi gördü ve bu parça onun çıkışında önemli bir rol oynadı. Zaman içinde hem solo hem de grup projelerinde yer aldı; caz ve pop unsurlarını harmanlayan düzenlemelerde gitarıyla dikkat çekti. Onno Tunç’a saygı gecelerinde Nedim Ruacan gibi isimlerle aynı sahneyi paylaşması, hem sahne tecrübesini artırdı hem de farklı kuşaklarla kurduğu bağı güçlendirdi. Canlı kayıtlar yapmayı tercih eden yanıyla samimi performanslar sunmaya devam etti; izleyicilerle anlık etkileşim kurduğu sahneler kariyerinin belirgin noktalarından oldu. Stüdyo çalışmalarında çok yönlü bir yaklaşım sergiledi; diğer müzisyenlerle iş birlikleri ve ortak projeler aracılığıyla aranjmanlara farklı renkler kattı. İzmir 9 Eylül Konservatuvarı kökenli çalan veya eğitim almış müzisyenlerle kurduğu ekipler, çaldığı repertuarı zenginleştirdi ve müzikal çeşitliliğini genişletti. Hem akustik hem elektrik gitarda gösterdiği ustalık, düzenlemelere hem ritmik hem melodik derinlik kazandırdı. Konserleri genellikle dinleyiciyle yakın iletişim kurduğu, canlı performansın önemsendiği etkinlikler oldu. Öne çıkan sahne deneyimleri arasında tematik saygı geceleri ve şehir konserleri yer aldı; bu etkinlikler onun repertuarını hem klasik hem de modern örneklerle sergilemesine olanak verdi. Ayrıca yerel müzik çevreleri ve sanat merkezleriyle kurduğu ilişkiler, sahne pratiğinin sürekliliğini destekledi. Genel olarak Öner Tombuloğlu’nun kariyeri, güçlü sahne varlığı, canlı kayıtlara olan yatkınlığı ve farklı müzikal iş birlikleri üzerine kurulu. Dinleyiciyle kurduğu doğrudan bağ ve düzenlemelerdeki özeni, onu sahnede takip edilmeye değer bir müzisyen kılıyor.