Serenad Bağcan müzikle iç içe büyümüş bir ses olarak klasik eğitimle popüler repertuarı bir araya getiren bir yol izliyor. Ankara doğumlu olması ve çocuk korosu ile başlayan süreci, daha sonra Devlet Çok Sesli Korosu'nda alto olarak sürdürdüğü çalışmalarla devam etti; bu dönemde klasik Batı müziği altyapısını güçlendirdi. Profesyonel kariyerinde dönüm noktası, 2011’de koroda solist olarak sahne alacak kişinin gelmemesi üzerine koro şefinin teşvikiyle Fazıl Say ile çalışma fırsatı bulması oldu. Fazıl Say’la birlikte Nazım Hikmet Oratoryosu ve Metin Altıok Ağıtları gibi eserlerde yer aldı ve ardından Say’ın projelerinde solist olarak İlk Şarkılar, Yeni Şarkılar, Şu Dünyanın Sırrı ve Dünya Anne albümlerinde ses verdi; Say, Serenad için “yıllar sonra aradığım sesi buldum” diye bahsetti. Kendi adıyla yayımladığı ilk solo albüm Serenad ise Mayıs 2019’da çıktı ve bu albüm, sanatçının hem klasik kökenini hem de yorumcu yönünü ön plana çıkardı. Önceki çalışmalarında yer aldığı kayıtlar ve solo albümü arasında bir köprü kurarak repertuarını, geleneksel ezgilerle çağdaş düzenlemeler arasında dengelendiği bir çizgiye getirdi. Öne çıkan parçaları arasında İnsan İnsan, Dört Mevsim, Sardunyaya Ağıt, Akılla Bir Konuşmam Oldu ve Sordum Sarı Çiğdeme gibi eserler bulunuyor; bu şarkılar, hem yerel motiflere yapılan göndermeler hem de yorum odaklı performansıyla dinleyicide iz bırakıyor. Müzikal yolculuğunda Fazıl Say’la süregelen işbirlikleri ve koroda edindiği çok sesli deneyim, onun sahne pratiklerini ve yorum derinliğini şekillendirdi. Konserlerinde hem oratoryo, hem çağdaş düzenleme hem de geleneksel formları bir arada sunduğu programlara yer veriyor; bu sayede farklı dinleyici kitleleriyle buluştu. Solo albümlerinden Dünya Anne ve Şu Dünyanın Sırrı, onun repertuar seçimlerinde şiirsel metinlere ve modern aranjmanlara yer verdiğini gösterirken, 2019’daki Serenad albümü ise bireysel kimliğini netleştiren bir kayıt olarak öne çıkıyor. Serenad Bağcan’ı tanımlarken, klasik vokal altyapısı ile çağdaş besteci ve aranjörlerle kurduğu diyaloglar öne çıkıyor; repertuar seçimleri ve sahne projeleri, hem çok sesli koroya dayalı disiplinini hem de yorumcu kimliğini bir arada sunduğunu gösteriyor. Müzikal gelişimini izlemek isteyenler için kayıtları ve konser performansları, bu çeşitliliği ve zaman içinde nasıl evrildiğini takip etmeye uygun bir alan sunuyor.