The Blaze, Fransız iki kişilik proje olarak elektronik müzik sahnesine adım attı ve kısa sürede kendine özgü bir anlatım geliştirdi. Kardeşler Jonathan ve Guillaume Alric, projeyi 2016 civarında öne çıkaran "Territory" adlı parçayla geniş kitlelerin dikkatini çekti; parça, müzik ve görsel anlatıyı iç içe geçirerek grubun imzasını belirledi. Aynı yıl yayımlanan albümleri veya EP’leriyle değilse de, bu çıkış onlara uluslararası festival sahnelerinde yer alma ve sinematik bir yaklaşımla elektronik müziği yorumlama fırsatı sundu. 2017’de ilk uzunçalarları olan "Dancehall" ve "Heaven" gibi isimleri de içeren ilk albüm Work, grup kimliğini pekiştirdi; albümde minimalist ritimlerin, yoğun atmosferlerin ve vokal kullanımıyla kurulan dramatik yapılar ön plandaydı. Bu dönemde The Blaze, dansa ve duygusal anlatıya odaklanan prodüksiyonlarıyla elektronik sahnede farklı bir yer tuttu; parçalarında yer alan akustik dokunuşlar ve synth katmanları, dinleyicide hikâye hissi uyandıracak bir bütünlük oluşturdu. İlerleyen yıllarda grup, müzikal ifadelerini çeşitlendirerek elektronik altyapılara daha fazla organik element ekledi ve prodüksiyonlarında film müziğine yakın bir dramaturji benimsedi. Single’ları ve video çalışmaları, müziğin görsellikle kurduğu bağı güçlendirdi; bu yaklaşım, sahne performanslarında da hissedilir oldu. The Blaze, Avrupa ve dünya çapında çeşitli festival programlarında, hem kulüp dinleyicisine hem de konser izleyicisine hitap eden setler sundu; sahnede görsel anlatımı canlı tutmaları dikkat çekti. Zaman içinde yaptıkları iş birlikleri ana akım pop prodüksiyonlarından bağımsız, daha çok ortak projeler ve remixler ekseninde gelişti; bu sayede farklı elektronik ve alternatif prodüktörlerle etkileşim kurdular. Albümlerinde ve single’larında prodüksiyon detaylarına verdiği önem, grubun kayıt ve canlı performanslarındaki tutarlılığı besledi. The Blaze, elektronik müziği hikâye anlatımına yaklaştıran bir yol izleyerek, hem stüdyo kayıtlarında hem de sahnede özgün bir imza bıraktı.