Fazıl Say Jazz, piyanist ve besteci Fazıl Say’ın caz ve caz-esintili projelerini odağına alan sahne kimliği. Klasik altyapısından gelen Say, 2000’li yıllarda cazla daha fazla diyalog kurmaya başladı; klasik piyano virtüözlüğü ile doğaçlama ve caz armonilerini harmanlayarak farklı bir yol izledi. Bu yönelim, hem sahne repertuarında hem de kayıt çalışmalarında kendini hissettirdi. Kariyerinin erken döneminde Say, klasik repertuardan solo piyano albümleri ve konçertolarıyla dikkat çekerken, zamanla caz ve dünya müziği öğelerini eserlerine dahil etti. "Istanbul" ve "Black Earth" gibi projelerde hem bestelerini hem de yorumculuğunu cazın doğaçlama ruhuyla birleştirdi. 2010’ların başında gerçekleştirdiği caz odaklı konserler, klasik piyano dinleyicileriyle caz dinleyicilerini aynı sahnede buluşturdu ve müzikal sınırları genişletti. Say’ın müzikal dönüşümünde iş birlikleri önemli rol oynadı. Caz müzisyenleriyle kurduğu diyaloglar, özellikle ritim ve doğaçlama yaklaşımlarını zenginleştirdi; bu sayede solo performansların yanı sıra kameriyer formlarda da farklı tonlar yakaladı. Orkestra ile yaptığı düzenlemelerde klasik düzene sadık kalarak caz enstrümanlarının esnekliğini metne taşıdı; konser programlarında klasik eserler, kendi besteleri ve caz standartları bir arada çalındı. Öne çıkan konserleri arasında İstanbul, Ankara ve Avrupa’da verdiği büyük salon performansları ile festival sahneleri yer aldı. Bu konserlerde hem solo piyano setleri hem de caz üçlüsü veya dörtlüsü formatlarında çaldı; zaman zaman vokal ve nefesli enstrümanlarla kurduğu düzenlemeler dinleyiciye farklı renkler sundu. Ayrıca çağdaş müzik festivallerinde sunduğu programlarda klasik ve caz arasındaki geçişleri vurgulayan eserler seslendirdi. Kayıt tarafında ise Say’ın albümleri, klasik-piyano geleneği ile cazın doğaçlama özgürlüğünü yan yana getiriyor. Bestelerinde melodik yapıya önem verirken armonik ve ritmik denemelere de açık olduğu görülüyor; bu da onun hem konser hem kayıt repertuarının zenginleşmesini sağladı. Fazıl Say Jazz projeleri, sanatçının klasik kökenini tamamen terk etmeden cazın serbestliğini benimseme sürecinin somut örnekleri olarak öne çıkıyor. Genel olarak Fazıl Say Jazz, klasik bir müzisyenin cazla kurduğu sağlam, deneysel ama dinleyiciyle iletişime açık köprünün adını taşıyor; repertuarı, iş birlikleri ve konser pratiği, klasik ve caz sınırlarında gezinen bir yolculuğun izlerini taşıyor.