İlhan Erşahin, tenor saksafonuyla İstanbul kökenli caz sahnesinin sınırlarını zorlayan isimlerden biri olarak tanınıyor. Kariyerinin farklı dönemlerinde caz, elektronik ve dünya müziği öğelerini bir araya getiren projelere imza attı; İstanbul Sessions ise bu yaklaşımın canlı bir örneği olarak öne çıkıyor. Grup düzeninde Alp Ersönmez’in bası, Turgut Alp Bekoğlu’nun davulu ve İzzet Kızıl’ın perküsyonuyla birlikte Erşahin’in serbest formlu caz riffleri genişleyip ritmik bir zemine oturuyor, zaman zaman Arto Tunçboyacıyan gibi konukların katkılarıyla daha da zenginleşiyor. Kariyer başlangıcından itibaren sahne performanslarına önem veren Erşahin, farklı şehirlerde verdiği konserlerle dinleyici kitlesini genişletti; Blind gibi mekanlarda tekrar eden İstanbul Sessions geceleri, grubun canlı enerjisini ve doğaçlama yönünü gösteren dikkat çekici etkinlikler arasında yer aldı. Albüm olarak 2026 tarihli Istanbul Sessions: Mahalle, projenin şehirle kurduğu bağı ve yerel dokuları kayıt ortamına taşımayı amaçlayan çalışmalardan biri oldu. Daha önce yayımlanan videolar ve kayıtlar, Hurri-Mitanni gibi parçalarda Erşahin’in hem melodik hem de ritmik yönünü sergiledi; böylece dinleyiciler projeyi sadece caz içinde değil, şehir müziğiyle harmanlanan bir ifade biçimi olarak algıladı. İş birlikleri kariyerinin belirgin bir parçası; grup üyeleriyle sürdürülen yakın çalışma ve zaman zaman konuk sanatçılarla yapılan kayıtlar, projeyi sabit bir sound’dan uzak tutup sürekli evrilir hale getirdi. Erşahin’in yaklaşımı doğaçlamaya ve canlı etkileşime dayandığı için konserler, kayıtlarla paralel ama farklı deneyimler sunuyor; her performans yeni düzenlemeler ve anlık çıkışlar içeriyor. Genel olarak İstanbul Sessions, Erşahin’in şehirle, ritimle ve farklı enstrümantal dokularla kurduğu dönüştürücü diyaloğun bir uzantısı olarak değerlendirebilirsin.