Onur Can Çelik, Karadeniz ezgileriyle çağdaş bir yol çizen müzisyenlerden biri. Rize/Hopa kökenli müzik birikimini erken yaşta almaya başladığı eğitimle pekiştirip yöresel anlatıyı güncel düzenlemelerle birleştiriyor. Kariyerinin ilk dönemlerinde halk şiiri ve türkü formuna dayalı parçalarla dikkat çeken Çelik, kısa süre içinde solo çalışmalarının yanı sıra bölgesel müzisyenlerle kurduğu birlikteliklerle sesini geniş kitlelere duyurdu. Çıkışında yerel türkü repertuarından beslenen kayıtlar ve sahne performansları öne çıktı; özellikle “Ezrail'un Evi” gibi eserlerde hem söz hem yorum açısından karakteristik bir duruş sergiledi. Zaman içinde yayla harmanları ve aşık geleneği etkilerini modern enstrümantasyonla harmanlayarak bir müzikal dönüşüm yaşadı; bu süreçte akustik saz düzenlemeleriyle halk melodilerini güncel dinleyiciye taşımayı tercih etti. Yayla Trio gibi topluluklarla yaptığı iş birlikleri, Karadeniz müziğinin geleneksel motiflerini grup dinamikleri içinde yeniden yorumlamasına olanak verdi ve bu çalışmalar turne ile sahne repertuarına da yansıdı. Stüdyo çalışmaları ve sahne performansları arasında denge kurmaya özen gösteren Onur Can Çelik, iş birliklerine açık bir sanatçı. Başak Küreş, Sinan Kaynakçı ve Erdem Akın gibi isimlerle paylaşılan projelerde hem vokal hem enstrümantal katkılar sundu; bu birliktelikler dinleyicinin sanatçıyı farklı yorumlarla tanımasını sağladı. Konserlerde yerel ezgilerden modern düzenlemelere uzanan repertuar tercihleri, dinleyiciyle doğrudan iletişim kurmasına yardımcı oldu ve bölgesel müzik sahnesinde düzenli bir varlık oluşturdu. Genel olarak Onur Can Çelik’in müziğinde geleneksel Karadeniz ögeleriyle güncel düzenlemeler iç içe geçiyor; hem solo çalışmaları hem de ortak projeleri, yöresel anlatıyı çağdaş bir dile taşımaya odaklanıyor. Sahne performansları canlı etkileşim odaklı ve toplulukla paylaşım üzerine kurulu olduğundan, onu takip edenler yeni düzenlemeler ve iş birlikleriyle karşılaşmaya devam ediyor.